معرفی کتاب

صالح حسینی از آن دست مترجمانی است که حساسیت خاصی به زبان فارسی و تأکید زیادی بر “روح زبان فارسی” دارد. در این کتاب نیز استاد صالح حسینی در بدو کلام و در پیشگفتار کتاب از “هجوم مغولی” معیارهای زبان­شناسی نو و اصول نظری فن ترجمه می­گوید و دلخوری و رنجیدگی او را می­توان در جمله جملۀ متن دید. تا سوء تفاهمی نشده نقل قولی از ایشان را بیاورم: «بدیهی است که اگر اصول و مبانی ترجمه، که سال ها تحقیق کارشناسان غربی است، به دست کسانی ترجمه شود که با روح زبان فارسی آشنایی دارند و تعبیرات نامطلوب و ناروا را وارد زبان نمی کنند بسیار مغتنم خواهد بود. ولی تأسف این جا است که چنین کاری بیشتر به دست آدم هایی صورت می گیرد که با زبان فارسی بیگانه اند…» از این رو، پیدا است که در این کتاب بیشتر با نقد و موشکافی گرفتاری ها و مشکلات زبان ترجمه و نارسایی آن مواجه خواهیم شد.

ادامه نوشته

گیر ارشاد، خلاقیت ناشر، خندۀ مترجم

دیشب ناشر با بنده تماس گرفت و موجب خندۀ من در این شب های محرم شد (تقصیر خودش بود!). بعید می دانم اگر شما هم جای من بودید، نمی خندیدید! قضیه مربوط می شود به آخرین کتابی که ترجمه کرده بودم و چند ماهی است که در ممیزی ارشاد منتظر مجوز بوده است. از ارشاد خبر رسید که این موارد باید اصلاح شوند. از میان اصلاحیات یک مورد هست که تعجب آدم را برمی انگیزد! و پیشنهادی که ناشر می دهد خندۀ آدم را موجب می شود. قبل از هر چیز، خلاصه ای از بخش مربوط را می آورم.

ادامه نوشته

اندر باب ترجمۀ رمان*

«شاید زبان ناب وجود نداشته باشد، اما زبانی را به مقابلۀ زبانی دیگر درآوردن ماجراجویی جذابی است، و این مَثلِ ایتالیایی ها همیشه هم صادق نیست که مترجم خائن است. البته مشروط بر آن که نویسنده هم در این خیانت جذاب سهیم باشد.»

اومبرتو اِکو

ادامه نوشته

مترجم و فرهنگ واژه ها

 ↔  

چرا باید با وجود داشتن فرهنگ هزاره، فرهنگ پویا (باطنی) را هم بخرم؟

ادامه نوشته